نور الدين جعفر بدخشى
163
خلاصة المناقب ( در مناقب سيد على همدانى ) ( فارسى )
و به حقيقت بدان كه « 1 » وجود سالك واحد است امّا به حسب اتّصاف « 2 » آن واحد به اوصاف و ارتسام برسوم و انقلاب در اطوار طبقات سبعهء باطنيه اسامى كثيره به روى اطلاق كرده شد « 3 » و منشأى قلب صورى آن ذره بود كه مستخرج « 4 » است از ظهر آدم در روز ميثاق « 5 » . و منشأى « 6 » قلب معنوى آن فايده باشد كه آن ذره استفاضه « 7 » كرده است ( ب ) « 8 » از فيض ربّانى ( گ ) « 9 » در وقت استماع خطاب مستطاب « 10 » « أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ « 11 » » ( 15 - 17 ) ( 7 : 172 ) فلاجرم آن ذره تخم درخت قالب آمد ، و آن فايده مستفاده « 12 » ( آ : برگ 51 ب ) از فيض ربّانى تخم درخت روح و « 13 » قلب گشت « 14 » و ثمرهء اين روح ( و ) قلب ايمان فطرى آمد ( ت ) . قال اللّه تبارك « 15 » و تعالى : « أُولئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمانَ « 16 » » ( 25 - 29 ) ( 58 : 22 ) و اين كتابت به قلم توفيق اقرار است به ربوبيت كه : « وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ « 17 » » ( 30 - 33 ) ( 58 : 22 ) و اين روح تأييد « 18 » ثمرهء ايمان كسى باشد در وقت توفيق اختيار آن و عمل صالح به آن لاجرم چون درخت روح و قلب « 19 » از « 20 » تأييد ربّانى آب حيات يافت و ثمرهء روح « 21 »
--> ( 1 ) آ ، ب : ننوشته . ( 2 ) ب كلمه : « اتصاف » را ندارد . ( 3 ) ل : باشند . ( 4 ) ب ، آ ، گ : مستخرحه . ( 5 ) ل : ندارد . ( 6 ) گ : منشا ( به جاى منشاى ) . ( 7 ) آ : استفاله ، ب : استفاده ، ل : اسفار ، گ : كه استفاده كرده است . ( 8 ) ب : برگ 46 ب . ( 9 ) گ : ص 417 . ( 10 ) ب : مستطال . ( 11 ) قرآن مجيد : 7 ( سوره آل عمران ) : 172 . ( 12 ) ب : مستفاده . ( 13 ) آ ، ب ، ل : ندارد . ( 14 ) نجم الدّين رازى : مرصاد العباد ، ص 5 ، ت : برگ 45 الف . ( 15 ) ب ، ت ، ن ، ل : كلمه « تبارك و » را ننوشته . ( 16 - 17 ) قرآن مجيد 58 ( سوره المجادله ) : 22 ، برگ 46 ب حاشيه يعنى ايشانند . كه . . . ( آبزده ) در دلهاء ايشان . ( 18 ) ب : تأييدى . ( 19 ) ب ، آ : قالب و تصحيح از روى ، ل ، ن . ( 20 ) گ : آب تاييد ربّانى يافت . ( 21 ) ب ، ت ، گ : روحى .